کفش ایمنی (کفش ایمنی کار) استانداردهای لغزش

طبق ابتکار cen/tc161، تجهیزات حفاظت فردی، تجهیزات ایمنی (iso/tc94) و SC3 به طور مشترک توافق می‌کنند که: استاندارد کفش ایمنی برای تجهیزات حفاظت فردی، EN ISO 20345:2004، روش تست ضد لغزش از استاندارد ISO 13287:2006 اقتباس شده است و شماره استاندارد اصلی به EN ISO 20345:2004/a1:2007 اصلاح شده است. شرط تست لغزش در این استاندارد، تست لغزش بین سطح مشترک محلول سدیم دودسیل سولفات و سطح مشترک گلیسرول صفحه فولادی است. مورد اول را می‌توان پس از قبولی در تست به عنوان SRA علامت‌گذاری کرد و مورد دوم را می‌توان در طول تست علامت‌گذاری کرد. برای SRB، هر دو تست را می‌توان به عنوان Src علامت‌گذاری کرد.

استاندارد اصلاح‌شده، دو آزمایش آزمایشگاهی حیاتی را برای ارزیابی عملکرد کفش الزامی می‌کند. اولین آزمایش، محیط‌های کم‌اصطکاک را با استفاده از محلول سدیم دودسیل سولفات - یک سورفکتانت رایج موجود در پاک‌کننده‌های صنعتی - شبیه‌سازی می‌کند تا سطوح لغزنده و آلوده به صابون را نشان دهد. کفش‌هایی که این آزمایش را با موفقیت پشت سر بگذارند، طبقه‌بندی SRA را دریافت می‌کنند. آزمایش دوم از یک صفحه فولادی با پوشش گلیسرول برای شبیه‌سازی خطراتی مانند نشت روغن یا گریس استفاده می‌کند. مدل‌هایی که بر این چالش غلبه می‌کنند، گواهینامه SRB را دریافت می‌کنند. محصولاتی که هر دو ارزیابی دقیق را با موفقیت پشت سر بگذارند، به بالاترین رتبه SRC دست می‌یابند که نشان‌دهنده مقاومت جامع در برابر لغزش در شرایط خطرناک مختلف است.

این استانداردسازی به یک شکاف حیاتی در ایمنی شغلی می‌پردازد. حوادث لغزش و سقوط همچنان یکی از علل اصلی آسیب‌های صنعتی، به ویژه در بخش‌هایی مانند ساخت و ساز، تولید و فرآوری مواد غذایی است که سطوح اغلب در معرض مایعات یا روان‌کننده‌ها قرار دارند. با الزام آزمایش‌های عینی و قابل تکرار تحت شرایط کنترل‌شده، چارچوب جدید تضمین می‌کند کفش ایمنی وقتی کارگران در محیط‌های پرخطر حرکت می‌کنند، کشش قابل اعتمادی را فراهم می‌کند. تولیدکنندگان اکنون باید زیره‌هایی را طراحی کنند که چسبندگی را هم روی سطوح مرطوب شیمیایی و هم روی سطوح چسبناک و روغنی حفظ کنند - یک پیشرفت فنی قابل توجه نسبت به ارزیابی‌های تک‌شرایطی قبلی.

سیستم برچسب‌گذاری SRA/SRB/SRC به کارفرمایان این امکان را می‌دهد که کفش‌های متناسب با خطرات خاص محل کار را انتخاب کنند، در حالی که کارگران دید واضح‌تری نسبت به قابلیت‌های حفاظتی خود پیدا می‌کنند. با اتخاذ این استانداردهای یکپارچه توسط زنجیره‌های تأمین جهانی، انتظار می‌رود که هماهنگی بین‌المللی در رعایت ایمنی تقویت شود و شیوه‌های صنعتی ایمن‌تر در سراسر جهان تقویت گردد.